Το Βέλγιο έχει ήδη απαγορεύσει τα ηλεκτρονικά τσιγάρα μιας χρήσης. Τώρα γίνονται συζητήσεις για το πώς θα προχωρήσουμε περαιτέρω — περιορίζοντας ή απαγορεύοντας τα αρωματισμένα ηλεκτρονικά τσιγάρα. Ακούγεται αποφασιστικό. Δεν είναι. Είναι μια πολιτική που θα αυξήσει τη μαύρη αγορά, θα δώσει σε περισσότερους νέους πρόσβαση σε μη ρυθμιζόμενα προϊόντα και θα απομακρύνει τους ενήλικες καπνιστές από κάτι που στην πραγματικότητα τους βοηθούσε.

Μια νέα μελέτη από το Ινστιτούτο Φράουνχοφερ παρουσιάζει την κλίμακα του προβλήματος. Σχεδόν τα μισά από όλα τα προϊόντα ατμίσματος που καταναλώνονται σε ολόκληρη την ΕΕ διακινούνται ήδη παράνομα — αξίας 6,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το Βέλγιο, ως ένας από τους κύριους κόμβους logistics της Ευρώπης για τις κινεζικές εισαγωγές ατμίσματος, βρίσκεται ακριβώς στη μέση αυτού. Η χώρα έχει ήδη ένα από τα χαμηλότερα παράτυπα μερίδια αγοράς στην ΕΕ, στο 26%, κυρίως επειδή διαθέτει λειτουργική εμπορική υποδομή και υποβολή εκθέσεων. Μια απαγόρευση γεύσεων δεν θα διατηρήσει αυτό το επίπεδο. Θα επιταχύνει τη μετάβαση σε μη ρυθμιζόμενες πηγές.

Δείτε τι συνέβη στην Ολλανδία. Ισχύει απαγόρευση των αρωμάτων και μέσα σε ένα χρόνο το άτμισμα από εφήβους αυξήθηκε κατά 25% και το κάπνισμα από νέους κατά 4%. Η απαγόρευση που υποτίθεται ότι προστάτευε τους νέους επιδείνωσε τα πράγματα για τους νέους. Επειδή ένας πωλητής στη μαύρη αγορά δεν ελέγχει τις ταυτότητες. Μια εγκληματική αλυσίδα εφοδιασμού δεν καταχωρεί προϊόντα ούτε δοκιμάζει συστατικά. Όταν καταργείτε τη νόμιμη επιλογή, δεν καταργείτε τη ζήτηση. Απλώς καταργείτε την παράλειψη.

Οι ενήλικες ατμιστές στο Βέλγιο χρησιμοποιούν σε συντριπτική πλειοψηφία γεύσεις εκτός καπνού. Σε ολόκληρη την ΕΕ, 68% ατμιστών βασίζονται σε γεύσεις φρούτων και καραμελών — όχι επειδή απευθύνονται σε αυτούς, αλλά επειδή αυτές οι γεύσεις βοηθούν στη διακοπή της σύνδεσης με τα τσιγάρα. Έρευνες δείχνουν ότι οι ενήλικες που χρησιμοποιούν αρωματισμένα ηλεκτρονικά τσιγάρα έχουν 230% υψηλότερες αποδόσεις στη διακοπή του καπνίσματος από εκείνους που χρησιμοποιούν προϊόντα με γεύση καπνού. Αφαιρώντας τις γεύσεις, ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των ανθρώπων επιστρέφει στο κάπνισμα. Κάποιοι θα βρουν προϊόντα με γεύση στη μαύρη αγορά. Κανένα από τα δύο αποτελέσματα δεν αποτελεί νίκη για τη δημόσια υγεία.

Οι Βέλγοι πολιτικοί θέλουν να προστατεύσουν τους νέους και τη δημόσια υγεία. Το ίδιο και εμείς. Αλλά τα στοιχεία υπάρχουν και δείχνουν σαφώς προς μία κατεύθυνση: ο περιορισμός της νόμιμης πρόσβασης για τους ενήλικες δεν μειώνει τη χρήση, την ανακατευθύνει.

Η Ολλανδία το δοκίμασε αυτό. Το κάπνισμα των νέων αυξήθηκε. Η μαύρη αγορά μεγάλωσε. Οι υπουργοί Οικονομικών έχασαν φορολογικά έσοδα. Και οι καπνιστές έχασαν ένα εργαλείο που λειτουργούσε.

Το Βέλγιο μπορεί να μάθει από αυτό ή να το επαναλάβει. Η επιλογή είναι ακόμα ανοιχτή.