Een recente studie Een artikel dat is gepubliceerd in Cancer Research heeft de gemoederen flink beroerd met zijn bevindingen over veranderingen in DNA-methylatie die verband houden met kanker bij zowel rokers als gebruikers van e-sigaretten. Een nadere analyse en inzichten van experts suggereren echter dat de implicaties van deze bevindingen mogelijk minder alarmerend zijn dan aanvankelijk werd voorgesteld.

In de studie identificeerden onderzoekers specifieke DNA-veranderingen in de buccale epitheelcellen van rokers die ook aanwezig waren bij e-sigaretgebruikers met een beperkte rookgeschiedenis. Deze veranderingen worden geassocieerd met verhoogde methylering in kankergeweefsel en werden gesuggereerd als potentiële aanjagers van carcinogenese. Hoewel de gedeelde aanwezigheid van DNA-methyleringsveranderingen werd benadrukt, waarschuwden experts ervoor om directe verbanden te leggen met het kankerrisico. De waargenomen epigenetische veranderingen komen in beide groepen voor, maar epidemiologische gegevens ondersteunen geen uniform kankerrisico voor deze populaties. Deze discrepantie onderstreept het belang van het interpreteren van biomarkerbevindingen binnen de bredere context van bekende kankeruitkomsten en risicofactoren.

Deze bevindingen leidden tot krantenkoppen zoals "Vapen 'in verband gebracht met kanker en beschadigt het lichaam net als roken'". The Times en “Vrees dat vapen kanker kan veroorzaken” van De Mail, Dit heeft bijgedragen aan een ongegronde golf van bezorgdheid. Deze krantenkoppen interpreteren de bevindingen echter grofweg te ver, zonder rekening te houden met de complexiteit van kankerontwikkeling en de daadwerkelijke risico's die verbonden zijn aan vapen in vergelijking met roken.

Hoewel de bevindingen opmerkelijk zijn, leggen ze geen direct verband tussen vapen en kanker, aangezien deskundigen hebben benadrukt. Zo wezen dr. Mangesh Thorat en George Laking bijvoorbeeld op het belang van het onderscheiden van kortetermijnveranderingen in cellen van langetermijnveranderingen die het risico op kanker verhogen. Prof. Peter Shields suggereerde zelfs dat de gegevens erop wijzen dat vapers mogelijk meer lijken op niet-rokers, wat zou kunnen betekenen dat vapen een lager kankerrisico met zich meebrengt.

Daarnaast bekritiseerde Clive Bates, een gerespecteerde stem binnen de tabakschadebeperkingsbeweging, het onderzoek omdat er geen rekening werd gehouden met de aanzienlijk verschillende kankerrisico's tussen rokers en gebruikers van moderne rookloze tabaksproducten, zoals blijkt uit epidemiologische gegevens uit de VS en Scandinavië.

Onderzoek Een onderzoek van Dr. Stephens van de Universiteit van St. Andrews uit 2018 presenteert een tegengesteld beeld. Deze studie toonde aan dat het risico op kanker door e-sigaretten, vergeleken met traditioneel roken, minder dan een half procent bedraagt. Dergelijke bevindingen bieden essentiële context voor het lopende debat en onderstrepen het potentieel van vapen als een minder schadelijk alternatief voor roken.

Samenvattend draagt het onderzoek weliswaar bij aan ons begrip van hoe tabaksproducten en e-sigaretten het epigenoom kunnen beïnvloeden, maar de bevindingen ervan mogen niet worden beschouwd als doorslaggevend bewijs voor een verhoogd kankerrisico door vapen. De stap van het identificeren van biomarkers naar het voorspellen van kankerontwikkeling is aanzienlijk, en het huidige bewijs, waaronder het onderzoek van Dr. Stephens, suggereert dat de risico's van vapen waarschijnlijk lager zijn dan die van roken. 

Voor een uitgebreidere discussie en reacties van experts kunt u terecht op de volgende website: Wetenschapsmediacentrum. Laten we het gesprek voortzetten vanuit een geïnformeerd perspectief, waarbij we de rol van schadebeperking in volksgezondheidsstrategieën erkennen.