Ik heb dit verhaal al duizenden keren verteld, en ik zal het blijven vertellen totdat de volksgezondheidsautoriteiten eindelijk de feiten rechtzetten. Ik begon met roken toen ik 15 was en heb het grootste deel van mijn vroege twintiger jaren geprobeerd te stoppen. De stress van het leven trok me steeds weer terug, en ik praatte mezelf aan dat ik eigenlijk niet hoefde te stoppen. Maar op mijn 30e kreeg ik een harde les die ik niet langer kon negeren: er werd een bloedstolsel in mijn rechterbeen geconstateerd.

Mijn zoon was toen pas 4 jaar oud. Het kwam hard aan – de meeste dertigers krijgen geen diepe veneuze trombose (DVT). Ik wist diep in mijn hart dat ik door te blijven roken op dit gevaarlijke pad terecht was gekomen, en ik kon het niet langer negeren. Ik was tijdens mijn hele zwangerschap gestopt met roken, maar na de geboorte van mijn zoon ben ik er toch weer mee begonnen. Dat was de wake-up call die ik nodig had.

Mijn hematoloog raadde me dringend aan om definitief te stoppen, dus ik probeerde alles wat ik kon: pleisters, kauwgom en zelfs medicijnen op recept die bedoeld zijn om je te helpen stoppen met roken. Maar niets werkte. Ik raakte gefrustreerd en was weer terug bij af. Toen gooide het leven me nog een onverwachte wending voor de voeten. Ik maakte een aantal moeilijke veranderingen door en verhuisde uiteindelijk van New York naar South Carolina. De stress van de verhuizing en de aanpassing aan mijn nieuwe leven deden me de les die ik in dat ziekenhuisbed had geleerd, vergeten.

In South Carolina waren sigaretten veel goedkoper, en ik rookte meer dan ooit.

Tijdens mijn zoektocht naar een nieuwe baan in mijn nieuwe stad, kwam ik terecht in een zonnebankstudio, gewoon om rond te komen. De eigenaren verkochten ook e-sigaretten aan hun klanten, omdat ze allebei zelf waren gestopt met roken door te vapen. Ze waren erg enthousiast om hun ervaringen met vapen te delen met iedereen die wilde luisteren. Ik was nieuwsgierig, maar ook sceptisch. Ik had wel eens wegwerp-e-sigaretten geprobeerd, maar die waren duur, bevredigden mijn behoefte nooit helemaal en ik gebruikte ze alleen als het te koud was om buiten te roken.

Op een dag gaf mijn baas me een eenvoudige vape-kit: een wegwerptank, een 650mAh-batterij en een flesje pina colada e-liquid met 18 mg nicotine (aangezien ik een pakje sigaretten per dag rookte). Ik dacht dat het het proberen waard was, maar ik verwachtte er niet veel van.

Toen gebeurde het... Ik was compleet overdonderd. Zonder het me te realiseren, was ik klaar met sigaretten. Een paar dagen nadat ik was begonnen met vapen, was mijn batterij leeg toen ik in een bar was. Ik dacht: "Nou, ik ga even naar buiten en rook een sigaret." Maar toen ik die eerste trek nam, was de smaak vreselijk, ronduit walgelijk. Dat was het. Ik heb nooit meer een sigaret aangeraakt.

Niet lang daarna veranderden mijn bazen hun salon in een volwaardige vapewinkel. Vervolgens openden ze een tweede vestiging, en uiteindelijk werd ik de manager van die nieuwe winkel, die ik de volgende vier jaar heb geleid. Elke dag hielp ik mensen stoppen met roken, en het was een van de meest dankbare banen die ik ooit heb gehad. Wanneer klanten achter de balie vandaan kwamen om me te omhelzen en me te bedanken voor mijn hulp, wist ik dat we iets bijzonders te pakken hadden.

Mijn verhaal is niet uniek, en daarom is het zo belangrijk om het te delen. Er zijn miljoenen volwassenen zoals ik – mensen die moeite hadden om te stoppen met roken, maar die vrijheid vonden in vapen. Toch worden deze verhalen steevast genegeerd door politici die zich uitsluitend richten op vapen onder jongeren. Overigens is vapen onder jongeren de afgelopen jaren drastisch afgenomen, maar het blijft het enige onderwerp van gesprek binnen de publieke gezondheidszorg. Ondertussen blijven volwassen rokers – van wie velen wanhopig op zoek zijn naar een veiliger alternatief – in het ongewisse.

Het laatste gegevens Het CDC biedt bemoedigend nieuws: het gebruik van e-sigaretten onder tieners heeft een dieptepunt bereikt in tien jaar. Slechts 5,91 miljard leerlingen in de klassen 6 t/m 12 gaven aan de afgelopen maand te hebben gevapt – een opmerkelijke daling ten opzichte van 7,71 miljard vorig jaar, en een schril contrast met de piek in 2019, toen de cijfers drie keer zo hoog lagen.

Deze neerwaartse trend onderstreept de effectiviteit van inspanningen op het gebied van de volksgezondheid en strengere regelgeving gericht op vapen onder jongeren. Met deze vooruitgang zou de FDA nu prioriteit moeten geven aan de goedkeuring van vapeproducten die zijn ontworpen om volwassen rokers te helpen stoppen.

Het pleiten voor schadebeperking is een ondankbare taak. Het voelt vaak alsof we tegen dovemansoren praten, maar we doen het omdat we weten hoe essentieel deze alternatieven zijn. Ik zou er misschien niet meer zijn als ik vapen niet had ontdekt toen ik dat deed. Het heeft mijn leven gered en het blijft de levens van zoveel anderen redden.

Volwassenen die roken verdienen dezelfde kans om te stoppen als ik heb gehad. Het gaat er niet om de risico's van vapen onder jongeren te negeren; het gaat erom te erkennen dat schadebeperking werkt voor volwassenen die proberen te ontsnappen aan de greep van traditionele sigaretten. We verdienen het om gehoord te worden, en ik zal mijn verhaal blijven delen totdat dat gebeurt.

Daarom is het zo belangrijk om te blijven strijden voor vapen, ondanks alle tegenstand. De mensen die zich inzetten voor schadebeperking weten dat we levens redden, zelfs als de wereld dat weigert te erkennen. Vapen gaf mij een tweede kans, en ik zal me blijven inzetten zodat die kans ook voor anderen beschikbaar is.

Disclaimer: De meningen en standpunten die worden geuit in gastberichten die op de website van de World Vapers' Alliance worden gepubliceerd, zijn die van de individuele auteurs en vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs de standpunten of standpunten van de World Vapers' Alliance of haar partners. De publicatie van content van derden houdt niet in dat WVA de daarin geuite standpunten onderschrijft.