Καθώς το Παγκόσμια Διάσκεψη για τον Έλεγχο του Καπνού που πραγματοποιήθηκε στο Δουβλίνο αυτή την εβδομάδα, μια δυναμική οπτική διαμαρτυρία κατέγραψε μια θεμελιώδη αδικία: οι καταναλωτές, οι άνθρωποι που επηρεάζονται περισσότερο από τις πολιτικές για τον καπνό, παραμένουν συστηματικά αποκλεισμένοι από τη λήψη αποφάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Το “Φωνές που δεν ακούγονται – Οι καταναλωτές έχουν σημασία!”Η καμπάνια» περιελάμβανε μια φωτεινή επίδειξη που φώτιζε το συνεδριακό κέντρο και μια σιωπηλή διαμαρτυρία με δεμένα στόματα, συμβολίζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι ενήλικες καπνιστές και οι πρώην καπνιστές στερούνται θέσης στο τραπέζι. Αυτός ο αποκλεισμός δεν είναι απλώς ειρωνικός. Είναι ένα μοιραίο ελάττωμα στον παγκόσμιο έλεγχο του καπνού, ένα ελάττωμα που θα φτάσει σε κρίσιμο σημείο στην COP11 του Νοεμβρίου στη Γενεύη, εκτός εάν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής αντιμετωπίσουν κατά μέτωπο τις ιδεολογικά καθοδηγούμενες ατζέντες του Michael Bloomberg και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Η τρέχουσα προσέγγιση στον έλεγχο του καπνού είναι σκόπιμα ακυρωμένη. Ενώ ο Μπλούμπεργκ επενδύει δισεκατομμύρια σε απαγορευτικές πολιτικές και ο ΠΟΥ προωθεί επιθετικά... απαγορεύσεις γεύσεων και περιορισμοί σε ασφαλέστερες εναλλακτικές λύσεις, οι εμπειρίες εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν σταματήσει το κάπνισμα μέσω προϊόντων μειωμένου κινδύνου απορρίπτονται. Αυτό δεν είναι τυχαίο, είναι θεσμοθετημένος αποκλεισμός. Η Σύμβαση-Πλαίσιο του ΠΟΥ για τον Έλεγχο του Καπνού, την οποία επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό η χρηματοδότηση του Bloomberg, παραγκωνίζει ρητά τις φωνές των καταναλωτών και την εμπειρογνωμοσύνη στη μείωση της βλάβης. Το αποτέλεσμα είναι πολιτικές όπως η απαγόρευση του ατμίσματος στην Ινδία το 2019 - που υποστηρίζεται άμεσα από ομάδες που χρηματοδοτούνται από το Bloomberg - που εξαλείφουν τις εναλλακτικές λύσεις που σώζουν ζωές, ενώ τα εύφλεκτα τσιγάρα παραμένουν ευρέως διαθέσιμα. Είναι μια διεστραμμένη στρατηγική δημόσιας υγείας: προστασία της αγοράς τσιγάρων απαγορεύοντας τον ανταγωνισμό.

Πουθενά αλλού αυτή η αποσύνδεση δεν είναι πιο ανησυχητική από ό,τι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καθώς η Σουηδία πλησιάζει στο καθεστώς “χωρίς καπνό” μέσω της ρεαλιστικής μείωσης της βλάβης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φλερτάρει με απαγορευτικές πολιτικές κατά την αναθεώρηση της Οδηγίας για τα Προϊόντα Καπνού. Διαρροές προτάσεων προτείνουν απαγορεύσεις γεύσεων, περιορισμούς στις σακούλες νικοτίνης και φόρους στο άτμισμα - μέτρα που αναπόφευκτα θα ωθήσουν τους Ευρωπαίους πίσω στο κάπνισμα. Αυτό δεν είναι εικασία. είναι ένα καθιερωμένο μοτίβο. Όταν η Παγκόσμια Συμμαχία Ατμιστών παρέδωσε 100.000 υπογραφές προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διαμαρτυρόμενο για αυτά τα οπισθοδρομικά μέτρα, τόνισε ένα δημοκρατικό έλλειμμαΟι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής νομοθετούν εναντίον των καταναλωτών, όχι υπέρ αυτών. Η ευθυγράμμιση της ΕΕ με την αντιεπιστημονική στάση του ΠΟΥ —όπου το “λιγότερο επιβλαβές” ερμηνεύεται σκόπιμα ως “εξακολουθεί να είναι επιβλαβές”— αγνοεί τα συντριπτικά στοιχεία από τον Οργανισμό Δημόσιας Υγείας της Αγγλίας και άλλους φορείς ότι το άτμισμα είναι ασφαλέστερο από το κάπνισμα.

Η COP11 παρουσιάζει μια τελευταία ευκαιρία για την αποτροπή της πολιτικής καταστροφής. Ωστόσο, το 20ετές ιστορικό της FCTC είναι ζοφερό: ο αποκλεισμός των καταναλωτών, η ιδεολογία έναντι των αποδεικτικών στοιχείων και η σκιά του Bloomberg κυριαρχούν. Η διαδικασία της FCTC απαγορεύει ενεργά τη συμμετοχή των καταναλωτών, απορρίπτοντας τις πραγματικές γνώσεις από όσους έχουν διακόψει με επιτυχία το κάπνισμα. Η απαίτηση του ΠΟΥ για απαγορεύσεις γεύσεων αντικρούει τα δεδομένα που δείχνουν ότι οι γεύσεις είναι κρίσιμες για τη διακοπή του καπνίσματος σε ενήλικες. Ο Μπλούμπεργκ χρηματοδοτεί την πλειονότητα των παγκόσμιων πρωτοβουλιών ελέγχου του καπνού, καθιστώντας την αντίθεση του ιδρύματός του στη μείωση της βλάβης de facto παγκόσμια πολιτική.

Η προτεραιότητα πρέπει να είναι η διάσωση ζωών

Αυτό πρέπει να σταματήσει. Οι χώρες που υιοθετούν μέτρα μείωσης της βλάβης βλέπουν πρωτοφανή μείωση στο κάπνισμα: Η υιοθέτηση του θερμαινόμενου καπνού στην Ιαπωνία μείωσε τις πωλήσεις τσιγάρων κατά 42% σε πέντε χρόνια. Η Σουηδία και η Νέα Ζηλανδία σύντομα θα γίνουν απαλλαγμένες από το κάπνισμα χάρη στις προοδευτικές τους προσεγγίσεις στο άτμισμα, τα σακουλάκια και το snus.

Η λύση απαιτεί θεμελιώδη αναδιάρθρωση. Οι καταναλωτές πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο του σχεδιασμού πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των πρώην καπνιστών και των υποστηρικτών της μείωσης της βλάβης στις αντιπροσωπείες της COP11. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να ακολουθούν τα στοιχεία, ρυθμίζοντας με βάση τον σχετικό κίνδυνο και όχι τον ηθικό πανικό. Η υπερβολική προσέγγιση του Bloomberg πρέπει να απορριφθεί. Η πολιτική δημόσιας υγείας δεν πρέπει να υπαγορεύεται από την προσωπική σταυροφορία ενός δισεκατομμυριούχου. Η FCTC πρέπει να εκσυγχρονίσει και να υιοθετήσει τη μείωση της βλάβης από τον καπνό ως βασική στρατηγική και όχι ως απειλή.

Η διαμαρτυρία στο Δουβλίνο (βλ. εικόνα) δεν ήταν θέατρο, ήταν μια προειδοποίηση. Όταν οι πολιτικές χαράσσονται σε θαλάμους ηχούς ιδεολογίας και επιρροής, αποτυγχάνουν. Καθώς πλησιάζει η COP11, η επιλογή είναι ξεκάθαρη: να συνεχιστεί το απαγορευτικό πείραμα του Bloomberg και να καταδικαστούν εκατομμύρια άνθρωποι σε θανάτους που σχετίζονται με το κάπνισμα ή να ακουστούν επιτέλους όσοι έχουν βρει ασφαλέστερες διεξόδους από το κάπνισμα. Το μέλλον της μείωσης της βλάβης κρέμεται από μια κλωστή και αρνούμαστε να σιωπήσουμε.

Αρχικά δημοσιεύτηκε εδώ