W zeszłym tygodniu w Genewie odbyła się flagowa konferencja Światowej Organizacji Zdrowia poświęcona kontroli tytoniu, COP11. Miała być przełomowym momentem w globalnej kampanii przeciwko nikotynie. Zamiast tego stała się momentem rozliczenia.

Zamiast umocnić globalne poparcie dla zakazów waporyzacji i innych produktów o obniżonym ryzyku, WHO spotkała się z rosnącym oporem. Zróżnicowana grupa krajów, w tym Saint Kitts i Nevis, Nowa Zelandia, Serbia, Mozambik i Gambia, zbuntowała się i zażądała zmiany: od ograniczeń ideologicznych na rzecz opartych na dowodach, elastycznych regulacji, respektujących realia krajowe.

Przez lata WHO i jej sieć organizacji pozarządowych wspieranych przez darczyńców walczyły o to, by redukcja szkód była postrzegana jako zagrożenie, a nie rozwiązanie. Pomimo przytłaczających dowodów z krajów takich jak Szwecja, gdzie wskaźnik palenia jest niższy niż 6% dzięki produktom takim jak waporyzatory i saszetki nikotynowe, WHO podwoiła wysiłki w zakresie propagowania wyłącznie abstynencji.

Ale w tym roku narracja pękła. Zamiast przeforsować zalecenia dotyczące zakazów, jak oczekiwano, COP11 zakończył się rozwodnionym, niewiążącym sformułowaniem. Wszystkie środki dotyczące waporyzacji i podobnych produktów zostały przełożone na kolejne spotkanie za dwa lata z powodu oporu tych krajów.

Saint Kitts i Nevis wyłoniło się jako jeden z wiodących głosów, wydając jedno z najmocniejszych oświadczeń tygodnia, w którym wezwano do uznania redukcji szkód za uzasadnioną strategię zdrowia publicznego i wezwano delegatów do odróżnienia nauki od ideologii. Ich apel odbił się szerokim echem i zyskał poparcie wśród delegacji.

Ta zmiana ma znaczenie dla Trynidadu i Tobago, który obecnie dokonuje ponownej oceny własnego podejścia do regulacji mniej szkodliwych alternatyw nikotynowych. Kraj ten ma teraz szansę wybrać naukę zamiast strachu i wprowadzić Karaiby w nową erę zdrowia publicznego, wraz z Saint Kitts i Nevis.

Lekcje dla Trynidadu i Tobago

Tysiące Trynidadczyków wciąż pali, a papierosy wciąż pochłaniają ofiary śmiertelne. Rozwój waporyzacji i innych, mniej szkodliwych alternatyw stwarza realną szansę na zmianę tego stanu rzeczy, ale tylko pod warunkiem, że zostaną one uregulowane proporcjonalnie do względnego ryzyka.

Minister zdrowia Terrence Deyalsingh niedawno uznał potrzebę aktualizacji przepisów i zobowiązał się do rozpoczęcia fazy gromadzenia danych na temat produktów nikotynowych. To dobry pierwszy krok, ale musimy pójść dalej. Rząd musi uznać naukowe dowody na to, że waporyzacja, woreczki nikotynowe i podgrzewane wyroby tytoniowe są znacznie mniej szkodliwe niż palenie. W związku z tym produkty te wymagają odrębnych przepisów i nie powinny być traktowane jak papierosy. Zmniejszenie szkodliwości powinno przełożyć się na niższe podatki i bardziej proporcjonalne przepisy.

Jedną z najistotniejszych lekcji płynących z COP11 jest to, że kraje karaibskie nie muszą podążać za scenariuszem napisanym w Genewie. Saint Kitts i Nevis pokazało, że małe narody potrafią mówić śmiało i być słyszane. Trynidad i Tobago powinny do nich dołączyć.

Razem, region może zabiegać o stworzenie ram, które wspierają palaczy w przechodzeniu na mniej szkodliwe alternatywy, zmniejszają nierówności w dostępie do opieki zdrowotnej i promują transparentność w kształtowaniu polityki zdrowia publicznego. Nie możemy pozwolić, aby ta chwila nas ominęła.

Oryginalnie opublikowano Tutaj