Najnowsze dane dotyczące wapowania wśród młodzieży w Nowej Zelandii zasługują na znacznie większą uwagę na świecie, niż się im wydaje. Według nowych Działania na rzecz walki z paleniem tytoniu i zdrowiem Według badania, które objęło ponad 30 000 uczniów klas dziesiątych, wskaźnik wapowania wśród młodzieży spadł o połowę od szczytu w 2021 roku. Miesięczne użycie, kiedyś przekraczające 20%, znacznie spadło, a dzienne wapowanie wynosi obecnie 7,1%. Mniej niż jedna trzecia nastolatków deklaruje, że kiedykolwiek spróbowała wapowania. Jednocześnie palenie wśród młodzieży praktycznie zanikło, utrzymując się na poziomie około 1%. To niezwykłe osiągnięcie w dziedzinie zdrowia publicznego.

To, co czyni to szczególnie ważnym, to Jak Nowa Zelandia osiągnęła swój cel. Kraj nie uciekał się do prohibicji, taktyki zastraszania ani polityki, która miałaby nakłonić dorosłych do powrotu do palenia. Zamiast tego przyjął zrównoważone ramy regulacyjne: ścisłe egzekwowanie wieku sprzedaży w celu ochrony nieletnich, jasne zasady dotyczące produktów oraz stały dostęp dla dorosłych poszukujących znacznie mniej szkodliwych alternatyw. Kraj ten systematycznie zmierza również w kierunku stania się krajem wolnym od dymu tytoniowego dla dorosłych. To wyraźne zwycięstwo w walce z szkodliwością tytoniu.

Zmienia się również percepcja społeczna, a jak zauważył profesor Robert Beaglehole: “To ogromny globalny sukces, który powinniśmy świętować… jesteśmy pionierami” – powiedział. “Palenie wśród młodzieży praktycznie zanikło, a popularność wapowania nadal spada”.”

Oczywiście, wciąż istnieją wyzwania do rozwiązania, zwłaszcza dla młodzieży maoryskiej, której wskaźniki codziennego wapowania utrzymują się na poziomie wyższym niż średnia krajowa, co uwypukla nierówności społeczne wymagające szerszych i długoterminowych rozwiązań. Jednak pomimo tych niuansów, ogólny wynik jest krystalicznie jasny: Nowa Zelandia pokazuje, że można chronić młodych ludzi, jednocześnie wspierając strategie redukcji szkód dla dorosłych. 

Dla tych z nas, którzy zajmują się nauką, polityką i komunikacją publiczną, to cenne przypomnienie, że dowody powinny kierować debatą wszędzie. A gdy regulacje są proporcjonalne i oparte na faktach, a nie na strachu, postęp następuje i trwa.

W obliczu rosnącej dezinformacji i coraz bardziej spolaryzowanych debat w krajach na całym świecie, przykład Nowej Zelandii stanowi kluczowy kontrargument. A jeśli jesteś aktywistą, decydentem politycznym lub osobą zajmującą się redukcją szkód, powinien Mówimy o Nowej Zelandii. Ich model pokazuje, że ochrona młodzieży i wspieranie dorosłych to nie są sprzeczne cele. Mogą współistnieć, a kiedy tak się dzieje, rezultaty mówią same za siebie.